fa اثر دوزهای تحت کشنده سم اندوسولفان بر بیان ژن HSP70 و آسیب‌های بافت آبشش در تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus Borodin, 1897) تخصصي Special پژوهشي Research افزایش ورود آلاینده‌هایی نظیر آفت‌کش‌ها می‌تواند اثرات مخربی بر اکوسیستم‌‌های آبی و آبزیان داشته باشد. در این تحقیق اثر دوزهای تحت‌کشنده (10، 20 و 40 میکروگرم در لیتر) سم اندوسولفان بر بیان ژن HSP70 و آسیب‌های بافت آبشش در بچه‌تاس‌‌ماهیان ایرانی در مواجهه چهارده روزه مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور نمونه‌برداری از بافت کبد و آبشش در روزهای اول، دوم، هفتم و چهاردهم انجام گرفت. نتایج نشان داد که در بافت‌های کبد و آبشش بیان نسبی-mRNA HSP70 در نمونه‌های تحت تیمار در تمام روزهای مواجهه در مقایسه با گروه شاهد سم اندوسولفان به‌طورمعنی‌داری افزایش یافت (05/0P <). بیان نسبیHSP70 -mRNA پاسخ وابسته به زمان را درهر دو بافت مورد مطالعه بعد از مواجهه با این سم نشان داد. روند مشابهی در تمام دوزهای مورد مطالعه در دو بافت مورد بررسی مشاهده شد. افزایش معنی‌داری (05/0P<) در روز دوم مواجهه، سپس کاهش در روز هفتم و افزایش مجدد در روز چهاردهم مشاهده شد. اگرچه در این مطالعه افزایش بیان نسبی -mRNA HSP70در هر دو بافت مورد مطالعه مشاهده شد، اما بیان نسبی آن به‌طور معنی‌داری در بافت کبد از بافت آبشش بالاتر بود (05/0P <). همچنین بیان نسبیHSP70 -mRNA در تمام روزهای مواجهه در دوزهای بالاتر مقادیر بالاتری را نشان داد. مطالعات بافت‌شناسی آبشش نیز نشان داد که شدت آسیب‌ها در تمام غلظت‌ها تا روز هفتم مواجهه افزایش یافت و در روز چهاردهم مواجهه، تغییری در میزان آسیب‏های بافتی نسبت به روز هفتم مشاهده نشد. شدت تغییرات از روند وابسته به دوز تبعیت می‌‌کرد و نمونه‌های تیمار شده با 40 میکروگرم در لیتر اندوسولفان علائم آسیب را شدیدتر از دوزهای دیگر نشان دادند که با مطالعات ژنتیکی انجام شده مطابقت دارد. تاس‌ماهی ایرانی, اندوسولفان, پروتئین شوک حرارتی, بیان ژن, بافت‌شناسی 65 80 http://aqudev.lahijan.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-73-6&slc_lang=fa&sid=1 رقیه صفری 1003194753284600753 1003194753284600753 Yes علی شعبانی 1003194753284600754 1003194753284600754 No ساناز رمضانپور 1003194753284600755 1003194753284600755 No حامد کلنگی کیاندره 1003194753284600756 1003194753284600756 No