fa اثر پربیوتیک بهسام بر رشد،کارایی تغذیه و ترکیب شیمیایی لاشه بچه ماهیان جوان قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss, Wabaum, 1972) تخصصي Special پژوهشي Research <span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;به‌منظور بررسی تأثیر پربیوتیک دیواره سلولی مخمر </span></span><em><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Saccharomyces</span></span></span></span></em> <em><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">cerevisiae</span></span></span></span></em><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> بر عملکرد رشد و ترکیب شیمیایی لاشه بچه ماهیان قزل‌آلای رنگین‌کمان آزمایشی با</span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">تعداد 600 قطعه بچه ماهی با میانگین وزنی (</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">g</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">) 2</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Cambria,serif;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">18 در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار آزمایشی و سه تکرار شامل گروه شاهد (فاقد پربیوتیک) و تیمارهای آزمایشی </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B1</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B2</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B3</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> به ترتیب حاوی 200، 400 و 600 میلی‌گرم پربیوتیک در هر کیلوگرم جیره غذایی به مدت 45 روز انجام شد. در پایان آزمایش نتایج نشان داد در تیمارهای </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B1</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B3</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> میزان وزن نهایی (91/75 و 16/74)، طول نهایی (67/18 و 37/18)، افزایش وزن (91/57 و 16/56)، افزایش طول (97/8 و 65/8)، نرخ رشد ویژه (17/3 و 12/3)، ضریب تبدیل غذایی (07/1 و 09/1)، نرخ کارایی غذا (61/95 و 40/93)، نسبت کارایی پروتئین (12/2 و 07/2)، چربی (85/8 و 64/8) و انرژی (056/0 و 055/0) و همچنین نرخ رشد ویژه پروتئین (21/3 و 22/3)، چربی (24/3 و 21/3) و انرژی (24/3 و 20/3) در مقایسه با گروه شاهد به‌طور معنی‌داری افزایش‌یافته است (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">). بیشترین ضریب تغییرات طولی (25/6 درصد) نیز در تیمار </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B3</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> ثبت گردید (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">)؛ اما تفاوت معنی‌داری در ضریب تغییرات وزنی و فاکتور وضعیت بین تیمارها مشاهده نگردید (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">). ازنظر ترکیبات شیمیایی لاشه نیز بین تیمارهای آزمایشی و گروه شاهد اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">). بااین‌حال بالاترین درصد ماده خشک (28/0</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Cambria,serif;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">30)، پروتئین (83/0</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Cambria,serif;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">48/19)، چربی (10/0</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Cambria,serif;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">70/44) و فیبر لاشه (29/0</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:Cambria,serif;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">46/0) در تیمار </span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">B3</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;"> اندازه‌گیری</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">&shy;</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Zar;">گردید. درمجموع افزودن پربیوتیک تجاری بهسام در سطوح 200 و 600 میلی‌گرم</span></span><span style="font-family:B Zar;"> قابلیت تأثیرگذاری نسبتاً مطلوبی بر عملکردهای رشد و کارایی تغذیه در بچه ماهیان جوان قزل‌آلای رنگین‌کمان داشت.<span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"></span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"></span></span></span> To investigate the effect of dietary supplementation of Cell wall of <em>Saccharomycescerevisiae</em>on growth performance and carcass composition of rainbow trout juvenile (<em>Oncorhynchus mykiss</em>), an experiment was carried out on 600 pieces of <em>O. mykiss</em>juvenile with averaged mean weight of 18&plusmn;2 g for 45 days. This experiment conducted in a completely random design with 4 treatments which contain triplicates. Three levels of prebiotic (200, 400 and 600 mg.kg^-1 of ration) were added to the basic diet. At the end of experiment it was observed that prebiotic supplementation at 200 and 600 mg.kg^-1 in the diet caused increasing FW (75.91 and 74.16), FL (18.67 and 18.37), WG(57.91 and 56.16), LG(8.97 and 8.65), SGR(3.17 and 3.12), FCR (1.07 and 1.09), FCE (95.61 and 93.40), PER(2.12 and 2.07), LER(8.85 and 8.64), EER(0.056 and 0.055), as well as SGR_P(3.21 and 3.22), SGR_L(3.24 and 3.21) and SGR_E(3.24 and 3.20) (p<0.05). The highest CVL (6.25) were observed in treatment containing of 600 mg.kg^-1 prebiotic (P<0.05). There were no significant (P>0.05) differences in CVW and CF of fish fed with the experimental and control diets. Whole body chemical composition of animals post-feeding revealed no any significant difference between treatment&#39;s (P>0.05). However, the highest Dry matter (30&plusmn;0.28), Crude protein (19.48&plusmn;0.83), Crude lipid (44.70&plusmn;0.10) and Crude fiber (0.46&plusmn;0.29) content were observed in treatment containing of 600 mg.kg^-1 prebiotic supplemented diet. In conclusion, Based on the resultsobtained we could claim that feeding of rainbow trout juvenile on the diet supplemented with 200 and 600 mg.kg^-1 diet caused improving growth performances and feed efficiency of <em>O. mykiss</em> juvenile.&nbsp; پربیوتیک, قزل‌آلای رنگین‌کمان, مخمر, شاخص رشد Prebiotic, Behsam, Yeaste, Oncorhynchus mykiss. 31 46 http://aqudev.lahijan.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-366-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahbobe Hajighorbani محبوبه حاجی قربانی www.mahboobe.ghorbani71@gmail.com 10031947532846008114 10031947532846008114 Yes Department of Fisheries, Faculty ofAgriculture and Natural Resources, GonbadKavous University, GonbadKavous, Golestan دانشگاه گنبدکاووس Hojjatolla Jafaryan حجت الله جعفریان www.hojat.jafaryan@gmail.com 10031947532846008115 10031947532846008115 No Department of Fisheries, Faculty ofAgriculture and Natural Resources, GonbadKavous University, GonbadKavous, Golestan دانشگاه گنبدکاووس Mohamad Harsij محمد هرسیج m-harsij80@yahoo.com 10031947532846008116 10031947532846008116 No Department of Fisheries, Faculty ofAgriculture and Natural Resources, GonbadKavous University, GonbadKavous, Golestan دانشگاه گنبدکاووس Mohamad Gholizadeh محمد قلی زاده www.gholizade_mohammad@yahoo.com 10031947532846008117 10031947532846008117 No Department of Fisheries, Faculty ofAgriculture and Natural Resources, GonbadKavous University, GonbadKavous, Golestan دانشگاه گنبدکاووس