|
اثرات محافظتی آستاگزانتین علیه استرس اکسیداتیو ایجادشده با دیازینون در آبشش ماهی قزلآلای رنگینکمان
|
صدیقه شعبان زاده1   ، صابر وطن دوست1 ، سیدمهدی حسینی فرد2 ، نجمه شیخ زاده* ، امیرعلی شهبازفر4 |
1- گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2- گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، ، بابل، ایران
دانشگاه تبریز، گروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران ، nsheikh@tabrizu.ac.ir
4- گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران |
|
|
چکیده: (2171 مشاهده) |
مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات محافظتکنندگی آستاگزانتین علیه دیازینون با بهرهگیری از شاخصهای بیوشیمیایی و بیان ژن در آبشش ماهی قزلآلای رنگینکمان انجام شد. ماهیها با مقادیر مختلف (5/0، 2 و 5 گرم در کیلوگرم) آستاگزانتین تجاری به مدت 60 روز تغذیه شدند. بعد از مرحله خوراکدهی، ماهیها با 11/0 میلیگرم در لیتر دیازینون به مدت 96 ساعت چالش داده شدند. بعد از مرحله درونتنی، آبششهای ماهیها به منظور مطالعه شاخصهای بیوشیمیایی و بیان ژنهای مرتبط با سیستم آنتیاکسیدان نمونهبرداری شدند. نتایج نشان داد که تغذیه با آستاگزانتین قادر به کاهش میزان محصولات ناشی از پراکسیداسیون لیپیدی و افزایش فعالیت آنتیاکسیدان آبشش است. ضمناً میزان بیان mRNA مربوط به برخی آنزیمهای آنتیاکسیدان، شامل سوپرکسید دیسموتاز، گلوتاتیون اس ترانسفراز، گلوتاتیون پراکسیداز و فاکتور شماره 2 مربوط به فاکتور 2 اریتروئید هستهای (Nrf2)، در ماهیهای تغذیه شده با آستاگزانتین و مجاور شده با دیازینون افزایش یافت. هر چند تغییر معنیداری در میزان بیان mRNA مربوط به آنزیم کاتالاز در این مطالعه دیده نشد. این مطالعه پیشنهاد میکند که آستاگزانتین قادر به بهبود استرس اکسیداتیو ایجاد شده با دیازینون در آبشش ماهی قزلآلای رنگینکمان است.
|
|
| واژه‌های کلیدی: آستاگزانتین، دیازینون، آبشش، قزلآلای رنگینکمان، سیستم آنتیاکسیدان |
|
|
متن کامل [PDF 462 kb]
(783 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1400/7/11 | پذیرش: 1400/9/8 | انتشار: 1402/3/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
